سلام

1.تو ترانه هایی که این اواخر شنیدم کارهای قشنگ کم نبودن. آلبوم لعنت به من مازیار فلاحی خیلی بیشتر از انتظارم خوب بود. کاملا از اون تم ثابت مازیار فلاحی که قبلا گویی همه ی کارهاش یک آهنگ بود که فقط متن ترانه رو عوض کرده بودن در اومده بود و کارهای تازه ای با صداش انجام داده بود. کارهای پدر و مترسک شعرهای عالی ای دارن. واقعا این آلبوم شنیدنیه و من پیشنهاد می کنم.


2.ترامادول شاهین شنیدنی و عمیق ولیاز حد آلبوم قبلیش پایین تر بود از نظر من . تو آلبوم قبلی خیلی کارها قوی تر بودن و این آلبوم رو در ادامه ی آلبوم بعدی باید قرار داد نه یک اتفاق در اندازه آلبوم قبل. من با تک آهنگ های تو حلقم و و پریود رو که قبل از این آلبوم اومده بودن بیشتر زندگی کردم! چون با وجود اینهمه شعاری قوی اطراف شاهین و روند رو به صعودی که داشت انتظارم ازش خیلی بیشتر بود .البته چند تا از آهنگ ها باز هم به قوت آلبوم قبل بودند در این آلبوم .و صد البته در این آلبوم هم کشته مرده های شاهین قطعا همراه با اون اشتباه خواهند کرد و زندگیشون رو تباه خواهند کرد...


3.آهنگ پاییز سال بعد رستاک رو تازه شنیدم و هنوز هم رستاک در اوجه و کاهاش فوق العادن. سهل و ممتنع مثل شعرهای سعدی. رستاک خیلی خوب می دونه چی کار می کنه. واقعا در حال حاضر تو ایران کی بهتر از اون می خونه؟ (البته بحث بحث موسیقی پاپه)


این هم سه آهنگ مورد علاقم از این 3 مورد:


برای باران از آلبوم لعنت به من  مازیار فلاحی

پونز از آلبوم ترامادول شاهین نجفی

پاییز سال بعد از رستاک


شاد باشید